கருணைக்கொலை பற்றிய குழப்பம்: வாழ்வின் புனிதத்திற்கும் கண்ணியமாக இறக்கும் உரிமைக்கும் இடையிலான நுட்பமான சமநிலை
செயல்மிகு மற்றும் செயலற்ற கருணைக்கொலை, முன் மருத்துவ வழிகாட்டுதல் (வாழும் உயில்) மற்றும் மனித துன்பத்தின் நீதித்துறை ஆய்வு.
நவீன மனித நாகரிகத்தில் வாழ்வின் இறுதித் தருணங்களைப் பற்றி கருணைக்கொலை என்ற கேள்வி எழுப்பிய அளவிற்கு அறநெறி மோதல்களையும், ஆன்மீகக் குழப்பங்களையும், சட்டச் சிக்கல்களையும் வேறு எந்தப் பிரச்சினையும் உருவாக்கவில்லை.
2. சட்ட வகைப்பாடு: செயல்மிகு, செயலற்ற கருணைக்கொலை மற்றும் மருத்துவ தற்கொலை
வாழ்வின் இறுதி கட்ட சட்ட மற்றும் மருத்துவ நெறிமுறைகளின் தெளிவான விளக்கம்
இந்த விவாதத்தை முறையாக அணுகுவதற்கு செயல்மிகு கருணைக்கொலை மற்றும் செயலற்ற கருணைக்கொலை ஆகியவற்றிற்கு இடையிலான சட்டப்பூர்வ வேறுபாடுகளைத் துல்லியமாகப் புரிந்து கொள்வது அவசியம். கிரேக்கச் சொற்களான ‘யூ’ (நல்ல) மற்றும் ‘தனடோஸ்’ (மரணம்) என்பதிலிருந்து உருவான கருணைக்கொலை (Euthanasia) என்ற சொல் அமைதியான, கண்ணியமான மற்றும் வலியற்ற மரணத்தைக் குறிக்கிறது. ஆனால் அந்த மரணம் எட்டப்படும் முறையைப் பொறுத்து உலகச் சட்டங்களில் வெவ்வேறு முடிவுகள் உள்ளன. உலகச் சட்டங்களில் வெவ்வேறு முடிவுகள் உள்ளன. ஒவ்வொரு நாட்டின் கலாச்சாரம் மற்றும் சட்ட அமைப்பிற்கு ஏற்ப கருணைக்கொலை பற்றிய சட்டங்கள் மாறுபடுகின்றன. மனிதநேயக் கண்ணோட்டத்தில் சிந்திக்கும் போது ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் தனது உடல் வேதனையை முடிவுக்குக் கொண்டுவரும் சுயாட்சி இருப்பது இயற்கையான உரிமையாகும். நாகரிக சமூகம் இந்த உரிமையை அங்கீகரித்து செயல்படுத்துவதன் மூலமே உண்மையான நீதியை நிலைநாட்ட முடியும்.
செயல்மிகு கருணைக்கொலை (Active Euthanasia) என்பது ஒரு மருத்துவர் நோயாளியின் தெளிவான, தொடர்ச்சியான கோரிக்கையின் பேரில் நேரடியாக ஒரு நச்சு மருந்தை செலுத்தி அவரது தாங்க முடியாத வேதனையை உடனே முடிவுக்குக் கொண்டுவருவதாகும். மாறாக, செயலற்ற கருணைக்கொலை (Passive Euthanasia) என்பதில் எந்த நச்சு மருந்தும் செலுத்தப்படுவதில்லை; செயற்கையாக உயிரைத் தாங்கிப் பிடிக்கும் வென்டிலேட்டர் அல்லது உணவு குழாய்கள் போன்ற தேவையற்ற சிகிச்சைகளை நிறுத்துவதன் மூலம், நோய் தனது இயற்கையான வழியில் மரணத்தை அடைய அனுமதிக்கப்படுகிறது. நோய் தனது இயற்கையான வழியில் மரணத்தை அடைய அனுமதிக்கப்படுகிறது. இது மருத்துவ நெறிமுறைகளின்படி நோயாளியை மேலும் துன்புறுத்தாமல் இயற்கை மரணத்திற்கு வழிவகுக்கும் முறையாகும். இதனால் நோயாளி அமைதியாகத் தனது வாழ்வை முடிக்க முடிகிறது மற்றும் மருத்துவர்களும் தங்களின் தார்மீகக் கடமைகளைச் சரியாக நிறைவேற்ற முடிகிறது. நவீன மருத்துவ நெறிமுறைகள் நோயாளியின் மனித மாண்பை காப்பதே மருத்துவரின் தலையாய கடமை என்று தெளிவாக எடுத்துரைக்கின்றன. நவீன மருத்துவ அறநெறிகள் இத்தகைய அணுகுமுறையை முழுமையாக ஆதரிக்கின்றன. மனிதநேயக் கண்ணோட்டத்தில் சிந்திக்கும் போது ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் தனது உடல் வேதனையை முடிவுக்குக் கொண்டுவரும் சுயாட்சி இருப்பது இயற்கையான உரிமையாகும். நாகரிக சமூகம் இந்த உரிமையை அங்கீகரித்து செயல்படுத்துவதன் மூலமே உண்மையான நீதியை நிலைநாட்ட முடியும்.
மருத்துவ உதவியுடன் கூடிய தற்கொலை (Assisted Dying) என்பதற்கும் செயல்மிகு கருணைக்கொலைக்கும் இடையில் மற்றொரு முக்கியமான வேறுபாடு உள்ளது. இதில் மருத்துவர் சட்டப்படி மருந்தைக் குறித்துக் கொடுக்கிறார், ஆனால் நோயாளி தனது சொந்தக் கைகளால் அந்த மருந்தை உட்கொள்கிறார். சர்வதேச அளவில் நெதர்லாந்து, பெல்ஜியம், கனடா மற்றும் ஸ்பெயின் ஆகிய நாடுகளில் இரண்டு முறைகளுமே கடுமையான விதிகளின் கீழ் அனுமதிக்கப்பட்டுள்ளன. ஆனால் சுவிட்சர்லாந்தில் மருத்துவ உதவியுடன் கூடிய தற்கொலை மட்டுமே அனுமதிக்கப்படுகிறது; மருத்துவர் நேரடியாக மருந்து செலுத்துவது குற்றமாகும். மருத்துவர் நேரடியாக மருந்து செலுத்துவது குற்றமாகும். இந்தியச் சட்டங்களின்படியும் செயல்மிகு கருணைக்கொலை கொலைக் குற்றமாகவே பார்க்கப்படுகிறது என்று சட்ட வல்லுநர்கள் தெரிவிக்கின்றனர். மனிதநேயக் கண்ணோட்டத்தில் சிந்திக்கும் போது ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் தனது உடல் வேதனையை முடிவுக்குக் கொண்டுவரும் சுயாட்சி இருப்பது இயற்கையான உரிமையாகும். நாகரிக சமூகம் இந்த உரிமையை அங்கீகரித்து செயல்படுத்துவதன் மூலமே உண்மையான நீதியை நிலைநாட்ட முடியும். (அங்கீகரிக்கப்பட்ட ஆய்வுகள் மற்றும் குறிப்புகளுக்கு Stanford Encyclopedia of Philosophy — Voluntary Euthanasia தளத்தை அணுகவும்.)
சிந்தனை: வென்டிலேட்டரை நிறுத்துவதற்கும், நோயாளியின் வலியைப் போக்க மருந்து கொடுப்பதற்கும் இடையே ஏதேனும் உண்மையான தார்மீக வேறுபாடு உள்ளதா, இரண்டின் நோக்கமும் நோயாளியின் வலியை முடிவுக்குக் கொண்டுவருவதாக இருக்கும் போது?
3. தத்துவப் போராட்டம்: வாழ்வின் புனிதம் மற்றும் கண்ணியமாக வாழும் உரிமை
ரொனால்ட் డ్వోర్కిனின் சிந்தனைகள், கான்ட்டின் நெறிமுறை மற்றும் அரசின் கட்டாயத்தின் எல்லைகள்
இந்த விவாதத்தின் மையத்தில் இரு பெரும் தத்துவ மரபுகள் மோதுகின்றன: வாழ்வின் புனிதக் கோட்பாடு (Sanctity of Life) மற்றும் தனிமனித சுதந்திரம், மனித மாண்புக் கோட்பாடு (Autonomy and Dignity). வாழ்வின் புனிதக் கோட்பாடு பாரம்பரிய மத நம்பிக்கைகளில் வேரூன்றியுள்ளது, இது மனித உயிரை இறைவனால் வழங்கப்பட்ட புனிதமான கொடையாகக் கருதுகிறது. இதன்படி உயிரை மாய்த்துக் கொள்ளும் உரிமை யாருக்கும் இல்லை; மருத்துவர் எக்காரணம் கொண்டும் உயிரைப் பறிக்கும் செயலில் ஈடுபடக் கூடாது. மருத்துவர் எக்காரணம் கொண்டும் உயிரைப் பறிக்கும் செயலில் ஈடுபடக் கூடாது. இந்து, கிறிஸ்தவ மற்றும் இஸ்லாமிய மதங்கள் உயிரை இறைவனின் கொடையாகவே போற்றுகின்றன.
கருணைக்கொலையை எதிர்ப்பவர்கள் வழுக்கும் சரிவு (Slippery Slope) என்ற சமூக ஆபத்தைப் பற்றி எச்சரிக்கின்றனர். குணப்படுத்த முடியாத நோயாளிகளுக்கு மரணத்தை சட்டப்பூர்வமாக அனுமதித்தால், காலப்போக்கில் அந்த எல்லைகள் தளர்ந்துவிடும் என்று அவர்கள் வாதிடுகின்றனர். மருத்துவமனைச் செலவுகள், குடும்பத்தின் சுமை மற்றும் முதியவர்கள் மீதான அலட்சியம் காரணமாக முதியவர்களும், மாற்றுத்திறனாளிகளும் தங்களைச் சுமையாகக் கருதி மரணத்தைத் தேர்ந்தெடுக்க மறைமுகமாக வற்புறுத்தப்படலாம் என்று அஞ்சுகின்றனர். மரணத்தைத் தேர்ந்தெடுக்க மறைமுகமாக வற்புறுத்தப்படலாம் என்று அஞ்சுகின்றனர். எனவே முதியவர்களையும் நோயாளிகளையும் பாதுகாக்க கடுமையான சட்டப் பாதுகாப்பு மிகவும் அவசியம் என்று அவர்கள் கூறுகின்றனர். சமூகத்தில் முதியவர்களின் பாதுகாப்பு எந்த வகையிலும் கேள்விக்குறியாகக் கூடாது என்பதில் நீதித்துறை மிகவும் கவனமாக இருக்க வேண்டும். குடும்பத்தின் சுயநலத்திற்காக நோயாளிகள் பலியாகாமல் காப்பது அவசியமாகும்.
இதற்கு மாறாக, தனிமனித சுதந்திரத்தை ஆதரிக்கும் ரொனால்ட் డ్వోర్కిன் போன்ற அறிஞர்கள், மனித வாழ்வின் பெருமை என்பது வெறும் சுவாசம் இருப்பதில் மட்டுமல்ல, சிந்திக்கும் ஆற்றல், அன்பு செலுத்துதல் மற்றும் சுயமரியாதையுடன் முடிவெடுப்பதில்தான் உள்ளது என்று வாதிடுகின்றனர். தாங்க முடியாத கொடிய வேதனையில் உள்ள ஒருவரை அவரது விருப்பத்திற்கு மாறாக இயந்திரங்களில் கட்டிப்போடுவது மனித மாண்பைச் சிதைப்பதாகும் என்று அவர் குறிப்பிட்டார். மனித மாண்பைச் சிதைப்பதாகும் என்று அவர் குறிப்பிட்டார். மனிதன் தனது வாழ்க்கையின் முடிவை தானே தீர்மானிக்கும் சுயாட்சி கொண்டவன் என்பதை சமூகம் அங்கீகரிக்க வேண்டும் என்று அவர் வாதிட்டார். (தொடர்புடைய தலைப்புகள் குறித்த கூடுதல் பகுப்பாய்விற்கு எமது முதுமையில் மனச்சோர்வு: அறிகுறிகள், காரணங்கள் மற்றும் அதிலிருந்து மீளும் வழிகள் கட்டுரையைப் பார்க்கவும்.)
சிந்தனை: நமது அரசியலமைப்பு மதம், திருமணம் மற்றும் பேச்சுரிமையைப் பாதுகாக்கும் போது, தனது இறுதிப் பயணத்தைத் தேர்ந்தெடுக்கும் தனிமனித சுதந்திரம் மட்டும் ஏன் பறிக்கப்பட வேண்டும்?
4. இந்திய சட்ட வரலாற்றின் திருப்புமுனை: அருணா ஷான்பாக் முதல் வாழும் உயில் வரை
உச்ச நீதிமன்றம் பிரிவு 21-ன் கீழ் செயலற்ற கருணைக்கொலையை எவ்வாறு அங்கீகரித்தது
இந்தியாவில் வாழ்வின் இறுதி உரிமைகள் தொடர்பான சட்ட வளர்ச்சி உலகிலேயே மிகவும் உணர்வுப்பூர்வமான அத்தியாயங்களில் ஒன்றாகும். மும்பை கே.இ.எம் மருத்துவமனை செவிலியர் அருணா ஷான்பாகின் சோகமான வழக்கே இதற்கு அடித்தளமாக அமைந்தது. 1973-ல் நடந்த கொடூரமான தாக்குதலால் மூளைக்கு ஆக்ஸிஜன் செல்லாமல், அவர் சுமார் நாற்பத்திரண்டு ஆண்டுகள் சுயநினைவற்ற நிலையில் (PVS) மூக்கு வழியாக உணவு செலுத்தப்பட்டு படுக்கையிலேயே இருந்தார். மூக்கு வழியாக உணவு செலுத்தப்பட்டு படுக்கையிலேயே இருந்தார். நாற்பது ஆண்டுகளுக்கு மேலாக அவர் உணர்வற்ற நிலையில் இருந்த துயரம் உலகையே உலுக்கியது.
2011-ல் பத்திரிகையாளர் பிங்கி விரானி உச்ச நீதிமன்றத்தில் வழக்கு தொடர்ந்து, அருணாவை செயற்கை உணவூட்டலில் இருந்து விடுவித்து அமைதியாக மரணிக்க அனுமதிக்கக் கோரினார். அந்த நேரத்தில் மருத்துவமனை ஊழியர்களின் அன்பான சேவையைப் பாராட்டி குழாயை அகற்ற நீதிமன்றம் மறுத்தாலும், நீதிபதி மார்க்கண்டேய கட்சு தலைமையிலான அமர்வு இந்தியாவில் கடுமையான வழிகாட்டுதல்களுடன் செயலற்ற கருணைக்கொலையை (Passive Euthanasia) சட்டப்பூர்வமாக அனுமதித்து வரலாற்றுத் தீர்ப்பை வழங்கியது.
ஏழு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, மார்ச் 2018-ல், தலைமை நீதிபதி தீபக் மிஸ்ரா தலைமையிலான ஐந்து நீதிபதிகள் கொண்ட அரசியல் சாசன அமர்வு ‘காமன் காஸ் எதிர் இந்திய ஒன்றியம்’ வழக்கில் மகத்தான தீர்ப்பை வழங்கியது. இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டம் பிரிவு 21 வழங்கும் வாழ்வுரிமையில் ‘கண்ணியமாக இறக்கும் உரிமையும்’ அடங்கும் என்று திட்டவட்டமாக அறிவித்தது. எந்தவொரு தகுதியுள்ள குடிமகனுக்கும் வேண்டாத சிகிச்சையை மறுக்கும் உரிமை உண்டு என்று கூறி முன் மருத்துவ வழிகாட்டுதலுக்கு (Living Will) சட்டப்பூர்வ அங்கீகாரம் அளித்தது. (அங்கீகரிக்கப்பட்ட ஆய்வுகள் மற்றும் குறிப்புகளுக்கு Dignity in Dying — Ethical Care & Rights தளத்தை அணுகவும்.)
சிந்தனை: அருணா ஷான்பாக் அனுபவித்த நான்கு தசாப்த கால அமைதியான துயரம் கோடிக்கணக்கான இந்தியக் குடிமக்களின் கண்ணியத்திற்கு எவ்வாறு சட்டப் பாதுகாப்பைப் பெற்றுத் தந்தது?
5. வாழும் உயில்: சுயநினைவு இழக்கும் முன் தனது விருப்பத்தை சட்டப்பூர்வமாகப் பதிவு செய்தல்
முன் மருத்துவ வழிகாட்டுதல் ஆவணத்தைத் தயாரிப்பதற்கான எளிய வழிகாட்டி
நோயாளியின் சுயாட்சியைப் பாதுகாக்கும் மிகச் சிறந்த வழி ‘வாழும் உயில்’ (Living Will) ஆகும். இது ஒரு நபர் நல்ல உடல் மற்றும் மன நலத்துடன் இருக்கும் போதே எழுதி வைக்கும் சட்ட ஆவணமாகும். எதிர்காலத்தில் விபத்து அல்லது கொடிய நோயால் சுயநினைவு இழந்து பேச முடியாத நிலை ஏற்பட்டால், தனது உடலுக்கு என்னென்ன சிகிச்சைகள் அளிக்கலாம், என்னென்ன வென்டிலேட்டர் போன்ற தீவிர சிகிச்சைகள் அளிக்கக் கூடாது என்பதை இதில் முன்கூட்டியே தெளிவாகக் குறிப்பிடலாம். தெளிவாகக் குறிப்பிடலாம். இது அவசர காலங்களில் மருத்துவர்களுக்கும் உறவினர்களுக்கும் சரியான வழிகாட்டுதலை வழங்கும் சிறந்த சட்ட ஆவணமாகும்.
ஆரம்பத்தில் 2018 தீர்ப்பில் கூறப்பட்ட நடைமுறைகள் மிகவும் கடினமாக இருந்ததால் பொதுமக்களுக்கு வாழும் உயில் செய்வது இயலாத காரியமாக இருந்தது. இந்தச் சிரமத்தை உணர்ந்த உச்ச நீதிமன்றம் ஜனவரி 2023-ல் நடைமுறைகளை மிகவும் எளிதாக்கியது. இப்போது இரண்டு சாட்சிகள் முன்னிலையில் நோட்டரி அல்லது அரசிதழ் பதிவு பெற்ற அதிகாரி மூலம் இந்த ஆவணத்தை எளிதாகச் செய்து டிஜிட்டல் முறையில் பதிவு செய்து கொள்ளலாம்.
ஒரு நோயாளி மீள முடியாத நிலையை அடையும் போது, மருத்துவமனையின் மருத்துவக் குழு இந்த வாழும் உயிலை ஆய்வு செய்கிறது. அதில் வேண்டாம் என்று கூறப்பட்ட சிகிச்சைகளைத் தொடர்வது நோயாளியின் வேதனையை மட்டுமே அதிகரிக்கும் என்று கருதினால், இரண்டாவது சுதந்திரக் குழு 48 மணி நேரத்தில் ஒப்புதல் அளிக்கிறது. இந்த முறை நோயாளியின் விருப்பத்தை மதிப்பதுடன், தவறான முடிவுகள் எடுக்கப்படுவதைத் தடுக்கிறது. தவறான முடிவுகள் எடுக்கப்படுவதைத் தடுக்கிறது. இந்த நடைமுறை நோயாளியின் உண்மையான மாண்பைப் பாதுகாத்து எந்தவித முறைகேடுகளும் நடக்காமல் பார்த்துக் கொள்கிறது. சொத்துத் தகராறுகள் அல்லது பிற குடும்பப் பிரச்சினைகள் நோயாளியின் இறுதி முடிவை பாதிக்காதவாறு இந்தச் சட்டம் முழுமையான பாதுகாப்பு அரணாகச் செயல்படுகிறது. (தொடர்புடைய தலைப்புகள் குறித்த கூடுதல் பகுப்பாய்விற்கு எமது அலைந்து திரிபவர் அனைவரும் தொலைந்து போனவர்கள் அல்ல: நோக்கமுள்ள தேடலின் ஆற்றல் கட்டுரையைப் பார்க்கவும்.)
சிந்தனை: பெரும்பாலான மக்கள் ஆரோக்கியமாக இருக்கும் போதே வாழும் உயிலை ஏன் தயாரிப்பதில்லை, இதனால் அவசரக் காலத்தில் குடும்பத்தினர் பெரும் மன உளைச்சலுக்கு ஆளாக நேரிடுகிறதே?
6. மூன்றாவது மற்றும் கருணை வழி: நோய்த்தணிப்பு சிகிச்சை (Palliative Care) தரும் ஆதரவு
வலியைப் போக்கும் சிறப்பான சிகிச்சை முறை கருணைக்கொலைக்கான தேவையைக் குறைப்பது எப்படி
கடுமையான சட்டத் தடைகளுக்கும் தீவிர கருணைக்கொலைக் கோரிக்கைகளுக்கும் இடையில் மருத்துவ அறிவியல் ஒரு பேருண்மையை உணர்த்துகிறது: கொடிய நோய்களால் பாதிக்கப்பட்டு மரணத்தை வேண்டும் நோயாளிகள் உண்மையில் சாக விரும்புவதில்லை—அவர்கள் தங்களின் தாங்க முடியாத வலி, மூச்சுத்திணறல் மற்றும் தனிமைத் துயரத்திலிருந்து மட்டுமே விடுதலை கோருகின்றனர். விடுதலை கோருகின்றனர். அவர்களுக்கு தகுந்த மன அமைதியும் வலி நிவாரணமும் கிடைத்தால் அவர்கள் வாழவே விரும்புவார்கள் என்பது மறுக்க முடியாத உண்மை.
நோய்த்தணிப்பு சிகிச்சை (Palliative Care) என்பது தீவிர நோய்களால் பாதிக்கப்பட்ட நோயாளிகளுக்கும் அவர்களது குடும்பத்தினருக்கும் உடல் வலி, மூச்சுத் திணறல் மற்றும் மன உளைச்சலைப் போக்கி வாழ்வின் தரத்தை உயர்த்தும் ஒரு சிறப்பு மருத்துவப் பிரிவாகும். நவீன நோய்த்தணிப்பு சிகிச்சையில் மார்ஃபின் மருந்துகள், நரம்பு மரத்துப்போகும் ஊசிகள் மற்றும் இறுதி நாட்களில் அளிக்கப்படும் மயக்க மருந்துகள் மூலம் 95 சதவீதத்திற்கும் அதிகமான புற்றுநோய் நோயாளிகளின் உடல் வலியை முற்றிலுமாகப் போக்க முடிகிறது. உடல் வலியை முற்றிலுமாகப் போக்க முடிகிறது. இது நோயாளிகள் தங்களின் இறுதிக் காலத்தை குடும்பத்தினருடன் நிம்மதியாகக் கழிக்க வழிவகுக்கிறது.
எந்த நாடுகளில் நோய்த்தணிப்பு சிகிச்சை அனைவருக்கும் இலவசமாகவும் எளிதாகவும் கிடைக்கிறதோ, அங்கு கருணைக்கொலைக் கோரிக்கைகள் பெருமளவு குறைகின்றன. ஒரு சமூகத்தின் உண்மையான பெருமை கருணைக்கொலை சட்டங்களை உருவாக்குவதில் மட்டுமல்ல, ஆதரவற்ற நிலையில் உள்ள மக்களுக்கு வலியில்லாத, அன்பான மற்றும் கண்ணியமான விடைபெறுதலை வழங்குவதில்தான் உள்ளது. வலி நிவாரணம் கிடைக்காத காரணத்திற்காக எவரும் மரணத்தை யாசிக்கக் கூடாது. வலி நிவாரணம் கிடைக்காத காரணத்திற்காக எவரும் மரணத்தை யாசிக்கக் கூடாது. ஒரு நாகரிக சமூகத்தின் தலையாய கடமை ஆதரவற்ற நோயாளிகளுக்கு உரிய நேரத்தில் வலி நிவாரணம் வழங்கி ஆதரவளிப்பதே ஆகும். ஏழை எளிய மக்களுக்கும் இந்த வலி நிவாரண சிகிச்சைகள் தடையின்றி கிடைப்பதை அரசு உறுதி செய்ய வேண்டும். அப்போதுதான் நாட்டில் உண்மையான சமூக நீதி நிலைநாட்டப்படும். எந்தவொரு ஏழை குடிமகனும் மருத்துவ வசதியின்றி வலியில் துடிக்கும் நிலையை மாற்றுவதே நமது நாகரிகத்தின் உண்மையான வெற்றியாகும். (அங்கீகரிக்கப்பட்ட ஆய்வுகள் மற்றும் குறிப்புகளுக்கு World Health Organization — Palliative Care Principles தளத்தை அணுகவும்.)
சிந்தனை: நவீன மருத்துவம் நோய்த்தணிப்பு சிகிச்சை மூலம் உடல் வலியை முழுமையாகப் போக்க முடியும் என்றால், அது செயல்மிகு கருணைக்கொலையின் நெறிமுறைத் தேவையை எவ்வாறு மாற்றுகிறது?
அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்
செயல்மிகு கருணைக்கொலைக்கும் செயலற்ற கருணைக்கொலைக்கும் இடையிலான முக்கிய சட்ட வேறுபாடு என்ன?
செயல்மிகு கருணைக்கொலையில் மருத்துவர் நோயாளியின் விருப்பப்படி நேரடியாக நச்சு மருந்து செலுத்தி உயிரை முடிக்கிறார். செயலற்ற கருணைக்கொலையில் உயிரைத் தாங்கும் வென்டிலேட்டர் போன்ற கருவிகள் அகற்றப்பட்டு, நோய் தனது இயற்கையான வழியில் மரணத்தை அடைய அனுமதிக்கப்படுகிறது.
கொடிய நோய்களில் கருணைக்கொலையை ஆதரிப்பவர்களின் முக்கிய வாதங்கள் யாவை?
தனிமனித சுதந்திரம் மற்றும் சுயமரியாதைதான் முக்கிய வாதம். ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் தனது உடலின் மீது முழு உரிமை உண்டு என்றும், தாங்க முடியாத சித்திரவதையை அனுபவிக்க யாரையும் கட்டாயப்படுத்தக் கூடாது என்றும் அவர்கள் கூறுகின்றனர்.
கருணைக்கொலைக்கு எதிராக வைக்கப்படும் முக்கிய ஆட்சேபனைகள் யாவை?
மனித உயிர் புனிதமானது என்றும் அதை அழிக்க யாருக்கும் உரிமையில்லை என்றும் எதிர்ப்பாளர்கள் கூறுகின்றனர். மேலும், சட்ட அனுமதி கிடைத்தால் முதியவர்கள் மீது குடும்பத்தினரின் அழுத்தம் அதிகரிக்கக்கூடும் என்றும் எச்சரிக்கின்றனர்.
வாழும் உயில் (முன் மருத்துவ வழிகாட்டுதல்) என்றால் என்ன, இந்தியாவில் அதன் சட்ட நிலை என்ன?
ஒருவர் சுயநினைவுடன் இருக்கும் போதே எதிர்காலத்தில் கோமா நிலை வந்தால் என்ன சிகிச்சை அளிக்கக் கூடாது என்று எழுதி வைக்கும் ஆவணமே வாழும் உயில். உச்ச நீதிமன்றம் 2018-ல் இதற்கு ஒப்புதல் அளித்தது மற்றும் 2023-ல் நடைமுறைகளை எளிதாக்கியது.
Discussion